75% użytkowników twierdzi, że ocenia wiarygodność firmy na podstawie witryny internetowej. Potencjalny Klient już po pierwszej minucie spędzonej na stronie WWW, podejmuje decyzję czy dalej z niej korzystać, czy z niej wyjść. 40 do 60% osób wychodzi z serwisu po obejrzeniu tylko strony głównej, nie sprawdzając co jeszcze firma ma do zaoferowania.

Co Ty na to?

Teraz e-klient chce łatwego w obsłudze, funkcjonalnego sklepu, w którym bez problemu będzie mógł kupować produkty i nie będzie musiał się zastanawiać jakie są koszty wysyłki. Co jednak się stanie, jeżeli nie znajdzie potrzebnych mu informacji? Po prostu pójdzie do konkurencji i już prawdopodobnie do nas nie wróci.

Jakie są największe błędy popełniane przez e-sklepy?

Brak opisu oferty

Zadbajmy o to, żeby na stronie głównej obok nazwy naszej firmy był krótki komunikat o naszej działalności. Jeżeli w nazwie firmy jest skrót, to rozwińmy go. Nie każdy odwiedzający wie, co oznacza np. ABC. Napiszmy więc ABC – plus krótki opis działalności. Na stronie głównej warto również umieścić klika zdjęć naszych produktów, ale koniecznie z podpisem i ceną. W ten sposób możemy również zidentyfikować działalność firmy. Jeżeli użytkownik zobaczy nagłówek Sklep ABC – zabawki dla dzieci i jednocześnie kilka zdjęć tychże zabawek z ich ceną, nie będzie miał żadnych wątpliwości. To bardzo proste czynności, a ich wdrożenie na pewno zaowocuje większą liczbą odwiedzin.

Brak widocznych informacji o kosztach i formach wysyłki

Koszty wysyłki to jedna z ważniejszych rzeczy, na którą zwraca uwagę potencjalny Klient. Zadbajmy o to, żeby były zawsze widoczne i dostępne dla użytkownika, na przykład w górnym lub bocznym menu, ale zawsze warto powtórzyć je w stopce sklepu oraz koniecznie w koszyku. Oczywiście, razem z kosztami przesyłki powinna być zawarta informacja  dotycząca formy zapłaty, jaką oferuje sklep oraz jaki jest czas oczekiwania na przesyłkę.

Brak informacji o możliwych sposobach zamówienia produktów

Jeżeli w sklepie można również zamówić produkty przez telefon, informujmy o tym odwiedzających. Wiele osób ma wciąż obawy przed kupowaniem przez Internet, jeżeli damy im możliwość złożenia zamówienia telefonicznie, możemy na tym dużo zyskać. Numer telefonu powinien być widoczny. Bardzo ważne jest, żeby umieścić taką informację również w koszyku zakupów, gdyż stanowi rodzaj koła ratunkowego dla użytkowników, którzy nie są pewni w 100% swoich zakupów. Działa to na zasadzie „Masz wątpliwości, zadzwoń do nas”. Warto więc o tym pamiętać. Oczywiście,  przycisk „Do kasy” zawsze powinien być większy jako priorytetowy, natomiast rezerwowe wezwanie powinno być mniejsze od głównych przycisków akcji.

Przyciski akcji w e-sklepie

Przyciski „Dodaj do koszyka” czy „Dodaj do schowka” powinny być  zawsze widoczne na ekranie bez przewijania strony. Jeżeli nasz opis produktu jest bardzo długi to koniecznie umieśćmy te komunikaty na górze i na dole opisu produktu. Muszą to być w miarę duże, wyróżniające się przyciski.  Bardzo ważną sprawą są także etykiety na przyciskach. Zadbajmy o to, żeby były czytelne i jasne.

Unikaj!

Fraza „Kup teraz” jest często źródłem pewnego niepokoju wśród użytkowników, gdyż może sugerować, że po jej kliknięciu od razu zostaną potrącone pieniądze z ich konta.

Unikaj również podlinkowania frazy „Kliknij tutaj”.  O wiele lepiej zadziała podlinkowanie konkretnego tekstu typu „Zamów darmowy biuletyn”, „Pobierz folder reklamowy”, itd.

Nie wymyślaj fikuśnych nazw dla słowa „Koszyk”. Użytkownicy przyzwyczaili się do tego słowa.

Jeżeli zadbamy o takie szczegóły z zakresu funkcjonalności stron internetowych, to z pewnością liczba osób kupujących w sklepie powinna znacznie wzrosnąć. Przegońmy konkurencję!

źródło: http://www.ithink.pl/artykuly/biznes/reklama-i-marketing/ladny-sklep-internetowy-juz-nie-wystarczy/

Zanim stworzysz swoją stronę www musisz wiedzieć czego chcesz i czego oczekujesz od swojej strony. Pamiętaj, pierwsze wrażenie jest bardzo ważne.

Wiele osób chce mieć stronę, jednak sama chęć nie wystarcza. Już po chwili rodzą się różne pytania. Jaki wygląd ma mieć strona? Co powinna zawierać? Jakich narzędzi użyć do jej stworzenia? Czy można na niej zarobić?

Warto usiąść i określić co chcemy na niej zamieścić oraz wypisać funkcje, które ma spełniać. Nie są to łatwe decyzje, ale trzeba je podjąć już na samym początku. Od nich bowiem zależy konstrukcja menu, wygląd strony głównej, ilość działów, nawigacja, liczba dokumentów i grafik, które będą nam potrzebne do zbudowania serwisu.

Postaraj się wczuj w rolę czytelnika, pomyśl co zrobi gdy wejdzie na Twoją witrynę, czego będzie szukał, co możesz mu zaoferować. Swoje przemyślenia przedstaw kilku osobom i zapytaj co sądzą o pomyśle. Z pewnością podpowiedzą Ci, co ich zdaniem należałoby dodać lub zmienić.

Pamiętaj, że serwis internetowy różni się od książki lub gazety. Nikt nie czyta długich tekstów, jeżeli nie musi lub nie chce. Treść musi być na tyle ciekawa, aby zatrzymać użytkownika na dłużej. Jeżeli witryna będzie interesująca i oryginalna, wiele osób będzie z niej korzystać, a przecież o to chodzi!

Pamiętaj, że pierwsze wrażenie można zrobić tylko raz.  W internecie są miliony stron. Jeżeli wejdę na jedną z nich i nie zrobi na mnie dobrego wrażenia, już na nią nie powrócę. Szkoda czasu. Więc bardzo ważne jest, aby strona była możliwie najlepiej dopracowana już podczas jej pierwszej prezentacji. Jak to osiągnąć? Jest kilka sposobów…

Teksty

Nie mogą być nudne, zbyt długie, rozlazłe i niestarannie napisane. Sprawdzaj błędy ortograficzne, czytaj je po kilka razy, zastanów się nad słownictwem. Jeżeli tekst jest dłuższy stosuj punkty, akapity lub rozdziały. Gdy powołujesz się na jakieś informacje zawsze umieszczaj ich źródło.

Grafika

Musi być odpowiednio dobrana do serwisu. Ważny jest dobór kolorów, kształtów, zestawienie grafik z innymi elementami strony. Pomyśl o zdjęciach - urozmaicają tekst i przyciągają oko. Możesz je robić samodzielnie, zlecić wykonanie fotografowi lub postarać się o nie z innych źródeł. Pamiętaj, że grafika ma ułatwiać, a nie utrudniać poruszanie się po stronie.

Nawigacja

To bardzo ważny element. Dzięki niej możesz bardzo wiele zyskać. Bezproblemowe poruszanie się po serwisie, wyszukiwanie informacji czy proste przechodzenie pomiędzy różnymi działami to jedne z najważniejszych cech dobrej witryny. Użytkownik zawsze wybierze serwis, który sprawia mu mniej kłopotów podczas wędrówki. Przygotuj mapę serwisu, jeżeli jest bardzo rozbudowany. Nikt nie będzie szukał przez godzinę informacji, z których korzysta na co dzień. Jeżeli to możliwe zbadaj preferencje użytkowników i to, z czego korzystają najczęściej, umieść na stronie głównej. Pamiętaj o umożliwieniu kontaktu z Tobą lub z osobą, która odpowiada za witrynę.

Prawa autorskie

Przestrzegaj je zawsze i za wszelką cenę, a jeżeli masz wątpliwości, pytaj o zgodę autorów. Pamiętaj, że wszystko co nie jest Twoje należy do kogoś innego. Jeżeli chcesz użyć czyjegoś tekstu, grafiki, zdjęcia lub oryginalnego pomysłu, musisz mieć jego zgodę i to najlepiej na piśmie. Jeżeli wykorzystasz czyjeś prace bez poszanowania praw autorskich grozi Ci nie tylko zepsucie opinii w środowisku, ale również odpowiedzialność karna, a wtedy straty finansowe mogą być bardzo dotkliwe i wielokrotnie przewyższać koszt zakupu wykorzystywanych materiałów. Zawsze pytaj o zgodę jeżeli chcesz coś przedrukować lub zamieścić na własnej stronie. Zwykle firmy lub osoby prywatne udzielają zgody bez problemu jeżeli nie prowadzisz serwisu komercyjnego. W Internecie jest też wiele materiałów bezpłatnych, z których można korzystać również do celów komercyjnych.

Aktualizacja

To prawdziwy magnes na czytelnika. Witryna nie może być martwa.  Im częściej będzie się pojawiać coś nowego, tym częściej ludzie będą wchodzić na stronę aby to zobaczyć. Jeżeli nie będziesz w stanie uzupełniać witryny codziennie, staraj się aby chociaż raz w tygodniu dodać choćby kilka słów.

Tworzenie stron internetowych jest zajęciem stosunkowo prostym i bardzo przyjemnym. Podstaw języka XHTML można nauczyć się w kilka godzin, a dosłownie po chwili zbudować najprostszą witrynę. Trzeba tylko pamiętać o przestrzeganiu kilku podstawowych zasad.

Aktualnie obowiązującym językiem służącym do tworzenia stron www jest język XHTML. Język XHTML to po prostu nowsza, aktualnie zalecana wersja języka HTML. Nie jest on ani trudniejszy ani bardziej skomplikowany niż HTML, choć występuje między nimi kilka różnic.

Aby tworzyć strony www nie musisz mieć dostępu do Internetu. Wystarczy przeglądarka stron zainstalowana na Twoim komputerze, np. Internet Explorer. Do pisania stron nadaje się każdy, nawet najbardziej banalny edytor tekstowy - od prostego Notatnika w systemie Windows aż do specjalistycznych edytorów XHTML/HTML. Dokument zawierający stronę XHTML/HTML powinien mieć rozszerzenie.html lub .htm. Przyjęło się, że główna strona serwisu ma zwykle nazwę index.html (a czasem inaczej, np. default.html). Pozostałe strony, do których można dotrzeć z index.html mogą mieć dowolne nazwy. Jednak muszą być one czytelne i niezbyt długie. W nazwach stron ważna jest wielkość liter. Najlepiej stosuj tylko małe litery, koniecznie bez polskich znaków. Uważaj też na znaki specjalne (np. %^#$@). Nie stosuj również spacji.

Oto szablon strony ww, który można modyfikować w zależności od  potrzeb. Mając prostego “gotowca” szybko stworzysz dowolną stronę.

<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-2"?>

<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.1//EN"

  "http://www.w3.org/TR/xhtml11/DTD/xhtml11.dtd">

<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="pl">

<head>

<meta http-equiv="Content-type" content="text/html;
charset=iso-8859-2" />

<title>tytuł strony</title>

</head>

<body>

  <p>

  Moja pierwsza strona WWW!

  </p>

</body>

</html>

Powyższy szablon to niezbędne minimum, a dla większości wszystkich polskich witryn w Internecie wspomniana konstrukcja jest standardem.

Pierwsza linijka informuje przeglądarkę, że strona jest zgodna z językiem XHTML kodowanym w standardzie ISO-8859-2. !DOCTYPE określa wariant języka XHTML (standardem jest wersja XHTML 1.1). Następnie informujemy przeglądarkę, że jest to dokument XHTML/HTML umieszczając całą treść dokumentu w parze elementów: <html> i </html>.

Każda strona ma nagłówek znajdujący się pomiędzy elementami <head> i </head>. Umieszczamy w nim tytuł strony w elementach <title> i </title> i ponownie informację o kodowaniu polskich znaków w ISO-8859-2. Po nagłówku znajduje się część, którą widzimy w oknie przeglądarki - określają ją elementy <body> i </body>. Tu znajduje się tekst, grafika, odnośniki, tabele i inne rzeczy.

Skopiuj zawartość do edytora tekstu, zapisz wszystko na dysku pod nazwą index.html i zobacz, jak wygląda strona w przeglądarce. W zasadzie już masz swoją pierwszą stronę…

Jednak, aby wprawnie posługiwać się językiem XHTML niezbędna jest  praktyka. Takie same strony można wykonać na bardzo wiele sposobów, więc tylko doświadczony webmaster będzie w stanie stworzyć je lepiej i szybciej, tak, aby dobrze prezentowały się w każdej przeglądarce i były proste do modyfikowania. Polecam, więc eksperymentowanie, testowanie, sprawdzanie efektów w różnych przeglądarkach i ciągłe podnoszenie swoich umiejętności.

Więcej na temat tworzenia stron www i pisania w XHTML w następnym artykule.

Internet to nowoczesność, ciężko wyobrazić sobie życie bez poruszania się w sieci. Równie trudno wyobrazić sobie dobrą firmę czy działalność, bez reklamy w Internecie.
Idealnym sposobem na pozyskanie szerszego grona klientów, jest założenie własnej strony www. Wirtualny świat rozwija się bardzo szybko i obecnie możemy znaleźć w nim niemalże wszystko. Tworzenie stron internetowych jest dość czasochłonnym zajęciem, jednak warto się tym zainteresować i zlecić profesjonalnej firmie stworzenie jak najlepszej strony. Agencja interaktywna w dodatku taka, która ma już renomę i doświadczenie, stworzy dla nas idealną stronę, zareklamuje tym samym naszą działalność, a co za tym idzie zwiększy nasze szanse na zyski. To Internet jest obecnie głównym źródłem pozyskiwania informacji, mało kto nie zrobił choćby raz zakupów przez Internet. Podobnie jest z prowadzeniem biznesu - trudno wyobrazić sobie nowoczesną firmę, rozwijającą się technologicznie bez własnej strony internetowej. Każdej firmie zależy na profesjonalnym marketingu. Takim jest obecnie marketing internetowy.
A więc jeśli mamy nowoczesną stronę www, ogłaszamy szerokiej grupie ludzi o tym, że istniejemy, że jesteśmy godnymi partnerami biznesowymi, w dodatku robimy to wszystko właściwie bezpłatnie. Płacimy za stworzenie naszej strony, następnie jesteśmy szefami przed własnymi komputerami, oszczędzamy na czynszach czy wynajmach lokali pod działalność. Reklama to połowa sukcesu. Ponadto trzeba iść z postępem i jeśli mamy szansę rozwijać swój biznes na szerszą skalę, dlaczego mielibyśmy się przed tym bronić? Dobra firma stworzy nam idealną stronę internetową i z pewnością nie będziemy zawiedzeni, zwłaszcza kiedy zyski zaczną nagle wzrastać.

Projektując wygląd strony, warto zwrócić uwagę na dobór kolorów. Każda przeglądarka stron www pozwala uzyskać na ekranie jednocześnie 256 różnych kolorów, jednak tylko 216 z nich poprawnie wyświetlają wszystkie przeglądarki internetowe. Używając “bezpiecznego” zestawu barw masz pewność, że kolor zostanie pokazany tak samo w każdym systemie operacyjnym (paleta 256 kolorów w systemie Windows nie odpowiada tym samym kolorom systemowym w komputerze Macintosh). Jeżeli użyjesz większej ilości kolorów, mogą one zostać zamienione do podobnych kolorów z podstawowego zestawu barw, czyli wspomnianych, “bezpiecznych” 216 kolorów.

Dowolny kolor składa się z trzech podstawowych barw: czerwonej, zielonej i niebieskiej, czyli tzw. RGB (R - red, G - green, B - blue). Do dyspozycji mamy 256 odcieni każdego z tych kolorów i poprzez ich mieszanie otrzymujemy dowolny inny kolor. Kolor RGB zapisywany jest w postaci #RRGGBB, gdzie RR to zapisany szesnastkowo (heksadecymalnie) kolor czerwony (red), GG to kolor zielony (green), a BB to kolor niebieski (blue). Oznacza to, że każdy kolor może przyjmować wartości od 00 do FF. W stylach CSS pojawia się jeszcze zapis dziesiętny koloru RGB w postaci rgb(RR,GG,BB), gdzie każda składowa może przyjmować wartości od 0 do 255. Bezpieczne kolory operują wielokrotnością liczby 33 w systemie szesnastkowym (00, 33, 66, 99, CC, FF) i 51 w systemie dziesiętnym (0, 51, 102, 153, 204, 255).

Można też używać nazw kolorów. Obecnie dostępnych nazw jest 140, niektóre z nich to: white (kolor biały - #FFFFFF), black (kolor czarny - #000000), green, blue, fuchsia, yellow, lime, olive, purple, teal, silver, red, navy, maroon, gray, aqua. Należy jednak pamiętać, że nie w pełni odpowiadają one bezpiecznej palecie, np. zapis szesnastkowy koloru maroon to #800000. Oczywiście, nie ma takiego w tablicy bezpiecznych kolorów!

Można nie zwracać uwagi na różnicę jeśli umieszczamy tylko zielony napis lub zieloną tabelę. Wtedy nawet lepiej stosować nazwy, bo nie trzeba zastanawiać się, jak zapisać kolor zielony za pomocą #RRGGBB. Informacja ta zaczyna nabierać znaczenia wyłącznie przy łączeniu bitmapy (GIF, JPEG) z kolorami na stronie www wprowadzonymi np. takimi instrukcjami:

• color: #00ff66; - ustala kolor czcionki za pomocą stylu,
• background-color: #00ff66; - ustala kolor tła za pomocą stylu.

Obecnie nie zaleca się stosowania atrybutów HTML. Powinno się je zamieniać na style CSS. W stylach, w miejsce #RRGGBB można wpisać kolor w postaci szesnastkowej (np. #CCFFCC), nazwy angielskiej (np. maroon) lub wartości RGB - rgb(20,20,99). Oto odpowiedniki:

• alink - a:active { color: #RRGGBB; }
• bgcolor - background-color: #RRGGBB;
• color - color: #RRGGBB;
• link - a:link { color: #RRGGBB; }
• text - color: #RRGGBB;
• vlink - a:visited { color: #RRGGBB; }

Projektując wygląd strony można również skorzystać ze znajdujących się w internecie serwisów wspomagających dobieranie kolorów i projektujących bezpieczne zestawy barw dla tabel, linków, tekstu czy tła.

Odbiorcami naszych stron www są w większości osoby używające popularnych przeglądarek, nie mające kłopotów ze sprzętem komputerowym czy wyświetlaniem grafiki. Jednak o klasie autora stron www świadczy takie przygotowanie witryny, aby mogli korzystać z niej także pozostali użytkownicy sieci.

Na co zwrócić uwagę? Po prostu musisz zastanowić się, jak wyglądać będzie  strona www na komputerach tych osób, które nie dysponują najnowszą technologią lub nie mają możliwości, aby poprawnie odebrać zawartość stron internetowych. Wbrew pozorom takich osób jest sporo. Czasem mogą to być osoby ważne, mające wpływ na dalsze losy Twojej strony.

Podstawowy problem stanowią przeglądarki. Przeciętny internauta wymieni cztery przeglądarki: Internet Explorer, Netscape Navigator, Mozilla i Opera. Pewnie część osób słyszała jeszcze o Lynxie - przeglądarce pracującej w trybie tekstowym, bez grafiki. Tymczasem na świecie wykorzystywanych jest ponad 50 różnych przeglądarek stron www, a wiele z nich pracuje na różnych systemach operacyjnych, co powoduje kolejne ograniczenia, np. ilości stosowanych kolorów lub rozdzielczości ekranu.

Każda z przeglądarek jest nieco inna, zwykle nie obsługuje najnowszych standardów www, a części poleceń HTML nie wykonuje wcale. Jeżeli Twoja strona ma dużo grafiki, użytkownik przeglądarki tekstowej zobaczy pustkę i będzie rozczarowany. Gorzej, gdy nie będzie mógł nawet z niej korzystać - nie zobaczy przecież menu i nie będzie wiedział gdzie ma kliknąć, aby przejść dalej. Wymogiem jest więc stosowanie atrybutu “alt” w grafikach istotnych dla użytkownika.

Innym problemem jest rozdzielczość ekranu i ilość kolorów. Załóżmy, że Twój ekran jest duży i wszystko na nim możesz pomieścić, ale użytkownik palmtopa czy organizera będzie musiał stronę przewijać nie tylko w pionie, ale też w poziomie. Jeżeli wykorzystuje tylko 16 kolorów, to na niewiele zdadzą mu się Twoje kolorowe zdjęcia. Może też być sytuacja odwrotna - Ty masz niewielką rozdzielczość (np. 800×600), a użytkownik dysponuje dużym ekranem i rozdzielczość ustawi sobie na 1280×1024. Nagle strona staje się dla niego mała, a teksty, które u Ciebie składały się z kilku wierszy zajmują tylko jeden wiersz… Całość wygląda nieczytelnie lub mało estetycznie.

Warto również pomyśleć o informowaniu użytkowników stron, w przypadku dokumentów nietypowych, jaką mają one objętość. Gdy ktoś korzysta z wolnego modemu i próbuje otworzyć dokument PDF mający 10 MB, a nie wie, jak długi jest ten dokument, może myśleć, że plik jest uszkodzony, bo wciąż nie widać treści. Gdyby wiedział, że musi poświęcić wiele czasu na otwarcie go, być może nie podjąłby się pobierania pliku, albo zrobiłby to w pracy, gdzie ma szybsze łącze.

Dobrym sposobem jest także umożliwienie czytelnikom stron www kontaktu bez potrzeby korzystania z programu pocztowego. Mały formularz z polem na tekst umożliwi wysłanie listu z dowolnego miejsca, chociażby z kawiarni internetowej. Ważne jest też podanie adresu e-mail, w formie łatwej do kopiowania i przenoszenia do edytora tekstu.

Oczywiście, przed opublikowaniem strony warto przetestować jej wygląd przynajmniej w trzech najpopularniejszych przeglądarkach. Opera pozwala wyłączyć grafikę, co dodatkowo pokaże, czy osoba bez grafiki będzie mogła w dalszym ciągu korzystać z serwisu. Utrudnieniem jest fakt, że Internet Explorer potrafi naprawiać drobne (ale czasem istotne) błędy w kodzie HTML, np. niezamknięte tabele. Więc strona, która wygląda poprawnie, wcale nie musi być dobrze napisana i w innych przeglądarkach może wyglądać okropnie.

Jest jeszcze wiele innych istotnych udogodnień, ważnych dla odbiorców naszych stron. Wiele serwisów, organizacji, dzienników i instytucji na całym świecie stara się, aby ich strony były dostępne dla każdego.

Polskie znaki, zwane potocznie “ogonkami”, sprawiają problemy nie tylko twórcom stron WWW. Do dziś istnieje wiele programów, w których zapisuje się je w różnych standardach kodowania. W sumie jest ok. 20 sposobów zapisywania polskich ogonków! Jednak, obecnie obowiązującą normą jest standard ISO-8859-2. Odpowiada on Polskiej Normie PN-93 T-42118 i właśnie w tym standardzie strony WWW powinny być zapisane.

Aby spełniać wymogi normy, każda strona WWW powinna mieć w sekcji “head” następujący element “meta”:

<head>
<meta http-equiv="Content-type" content="text/html;
charset=ISO-8859-2" />
</head>

Jest on szczególnie istotny, gdyż informuje przeglądarkę, że znaki na stronie WWW zapisane są w standardzie ISO-8859-2. Dzięki temu widzimy poprawnie polskie litery. Przeglądarka mając taką deklarację sama przestawia się na zalecany przez autora zestaw znaków.

Niestety, aby móc korzystać z polskich znaków trzeba mieć polską czcionkę. Linux ma zainstalowaną domyślnie czcionkę ISO-8859-2 więc problem z głowy, natomiast Windows ma czcionkę w standardzie Windows-1250. Różni się ona jednak od ISO-8859-2 pozycją sześciu liter w tablicy ASCII (ąśźĄŚŹ). Aby móc pisać i widzieć czcionkę ISO trzeba nieco pokombinować…

Jednym ze sposobów są czcionki ISO (np. autorstwa firmy EuroFont), które możemy pobrać z Internetu, a po ich zainstalowaniu, bez problemu będziemy widzieć wszystkie polskie znaki w standardzie ISO. Innym rozwiązaniem jest malutki programik KeyPlus autorstwa Adama Strzeleckiego, który pozwala pisać w standardzie ISO. Jeżeli jednak mamy wiele dokumentów napisanych w Windowsie, możemy również skorzystać z programów służących do konwertowania tekstów z jednego standardu do innego. W tej sytuacji możemy posłużyć się programem, np. Ogonki 97 napisanym przez Michała Jaskólskiego. Warto korzystać z takich narzędzi w razie potrzeby.

Oczywiście, bardziej rozbudowane edytory do stron WWW mają wbudowane mechanizmy do konwersji znaków i nawet nie zauważymy tego problemu. Piszemy tak, jak zawsze, a otrzymane strony WWW są już poprawnie zakodowane z polskimi znakami w ISO-8859-2.

Na koniec wskazówka!

Strony WWW można też tworzyć w standardzie Windows-1250. Nie jest to jednak zalecany sposób, więc jeżeli tylko możesz, przestaw się na ISO-8859-2. Jeżeli już koniecznie musisz publikować strony w tym standardzie, nie zapomnij umieścić w dokumencie HTML innej zawartości elementu “meta”:

<head>
<meta http-equiv="Content-type" content="text/html;
charset=windows-1250" />
</head>

Slideshow to bardzo prosty, a zarazem bardzo efektowny plugin jQuery realizujący automatyczny pokaz wykorzystując HTML/CSS/Javascript. Ważnym aspektem pluginu jest część HTML-owa, dzięki której wszystkie informacje są bezpośrednio na stronie, co pozostaje nie bez znaczenia dla szeroko pojętego SEO.

Napiszmy prosty pokaz slajdów przy użyciu jQuery, JavaScript i trochę CSS.

Na początek, naszym głównym celem powinno być utrzymanie czystości kodu.

<div id="slideshow">
    <img src="img/img1.jpg" alt="" class="active" />
    <img src="img/img2.jpg" alt="" />
    <img src="img/img3.jpg" alt="" />
</div>

Teraz możemy użyć CSS, aby umieścić zdjęcia jedno po drugim i wprowadzić aktywny obraz do najwyższego poziomu z z-index :

#slideshow {
    position:relative;
    height:350px;
}

#slideshow IMG {
    position:absolute;
    top:0;
    left:0;
    z-index:8;
}

#slideshow IMG.active {
    z-index:10;
}

#slideshow IMG.last-active {
    z-index:9;
}

Ze względu na pozycjonowanie bezwzględne, musimy określić wysokość bloku z pokazem slajdów. Należy pamiętać, że zdefiniowaliśmy trzy różne z-index. Wkrótce będziemy nimi manipulować używając jQuery.

W animacji slideshow będziemy przełączać z ustaloną prędkością pomiędzy każdym ze zdjęć. Zacznijmy więc, od napisania funkcji, która wprowadzi nowe zdjęcie na górę do ostatniego aktywnego obrazu:

function slideSwitch() {
    var $active = $('#slideshow IMG.active');
    var $next = $active.next();    

    $next.addClass('active');

    $active.removeClass('active');
}

$(function() {
    setInterval( "slideSwitch()", 5000 );
});

Tutaj ustawiamy interwał JavaScript, aby wywołać slideSwitch () co 5 sekund. Następnie slideSwitch () stosuje klasę CSS “active”, aby wprowadzić następny obraz na górę stosu. Ponieważ w slideSwitch () będziemy wybierać zdjęcia więcej niż raz, zdefiniujemy zmienne $active i $next dla wykonania wyboru .

Następnie, należy włączyć animację fade. Dla galerii takiej jak ta, fade in (rozjaśnianie) i fade out (ściemnianie) są identyczne:

function slideSwitch() {
    var $active = $('#slideshow IMG.active');
    var $next = $active.next();

    $active.addClass('last-active');

    $next.css({opacity: 0.0})
        .addClass('active')
        .animate({opacity: 1.0}, 1000, function() {
            $active.removeClass('active last-active');
        });
}

$(function() {
    setInterval( "slideSwitch()", 5000 );
});

Zaczynamy od zastosowania klasy “last-active” zdefiniowanej wcześniej. Ponieważ “last-active” przypada w arkuszu stylów po “active”, z-index:9 ma pierwszeństwo, a „najwyższy” obraz spada na koniec. Następnie, ustawiamy przezroczystość nowego obrazu na 0, tak abyśmy mogli rozjaśnić go z wykorzystaniem funkcji animate(). Ostatecznie, usuwamy z-index z poprzedniego obrazu, aby dokończyć animację.

Mimo, że nasz slideshow działa dobrze, możemy sprawić, aby był bardziej solidny przez wbudowanie kilku domyślnych zmiennych. Po pierwsze, należy zdefiniować domyślny aktywny obraz. Poza tym, możemy użyć innych domyślnych zmiennych, aby zrobić pętlę animacji galerii.

function slideSwitch() {
    var $active = $('#slideshow IMG.active');

    if ( $active.length == 0 ) $active = $('#slideshow IMG:last');

    var $next =  $active.next().length ? $active.next()
        : $('#slideshow IMG:first');

    $active.addClass('last-active');

    $next.css({opacity: 0.0})
        .addClass('active')
        .animate({opacity: 1.0}, 1000, function() {
            $active.removeClass('active last-active');
        });
}

$(function() {
    setInterval( "slideSwitch()", 5000 );
});

Najpierw zdefiniujemy domyślny obraz dla zmiennej $active, która co ciekawe musi być ostatnim obrazem na stosie. To dlatego, że poprzez pozycjonowanie bezwzględne, ostatni obraz pojawia się na górze i musimy rozpocząć od niego, jeśli chcemy uniknąć migotania.

Jeśli chcesz poprawić tę funkcję, należy ustawić szybkość animacji. Poza tym ten slideshow łatwo przekształcić: zamiast obrazów (img) można „przewijać” bloki (div).

Plugin Slideshow/jQuery znalazł praktyczne zastosowanie w naszym projekcie www.estaco.pl, którym jest internetowym sklepem meblowym, stworzonym na potrzeby obsługi szczecińskiej firmy nowoczesnych mebli. Działalność firmy opiera się na wykonywaniu mebli na wymiar, aranżacji wnętrz i projektów mebli, przy wykorzystaniu nowej technologii produkcji i perfekcyjnym, estetycznym wykonaniu.

Download the complete slideshow here

Źródło: http://jonraasch.com/blog/a-simple-jquery-slideshow

Istnieje wiele różnych programów FTP. Ich podstawowym zadaniem jest przenoszenie dokumentów (plików) między własnym komputerem a serwerem zdalnym (np. dostawcy usług internetowych). Dodatkowo programy te umożliwiają kasowanie, kopiowanie, podglądanie i sprawne zarządzanie plikami. Programy FTP różnią się jedynie ilością dostępnych funkcji, wyglądem i wygodą działania.

FTP (z ang. File Transfer Protocol – Protokół Transferu Plików) to protokół typu klient-serwer, który umożliwia przesyłanie plików z serwera i na serwer poprzez sieć TCP/IP. FTP jest protokołem 8-bitowym, dlatego nie wymaga specjalnego kodowania danych na postać 7-bitową, tak jak ma to miejsce w przypadku poczty elektronicznej.

Zakładając konto u dostawcy usług lub w bezpłatnym serwisie otrzymasz trzy bardzo ważne informacje:

• nazwę serwera FTP, np. www.reporter.pl
• login (Twój identyfikator), np. czarek
• hasło dostępu, np. Xcr423h

W programie FTP poszukaj opcji konfiguracyjnych. Wpisz w odpowiednie pola nazwę serwera, login i hasło. Teraz możesz połączyć się z serwerem FTP dostawcy. Zwykle na serwerze FTP jest katalog o nazwie www, do którego możesz przesłać wszystkie strony WWW z dysku. Czasem nazwa katalogu może być inna, zapoznaj się zawsze z dokumentacją, jaką udostępniają poszczególni dostawcy usług.

W zależności od programu, kopiowanie plików z własnego dysku na serwer może polegać na przeciąganiu ich myszą lub zaznaczeniu i wciśnięciu odpowiedniego guzika z menu. Po chwili zostaną one przetransportowane na serwer i już każdy może je zobaczyć w Internecie. Jeżeli plików masz wiele i są one duże (np. muzyka, wideo), czas ich przesyłania może być długi.

Ile prawdy kryje się w opiniach internautów na temat domen? Trudno powiedzieć, ale prawdą jest, że do zarejestrowania własnego adresu nie jest wymagane ukończenie osiemnastu lat. Nie trzeba nawet prowadzić działalności gospodarczej, a słowo kluczowe zawarte w nazwie domeny, nie jest tak istotne, jak niektórzy mogą sądzić.

„Algorytm wyszukiwarki Google bierze pod uwagę wiele czynników – mówi Anna Sikorska, SEO Director w AdSeoc– Konkurencyjność fraz, linki, które prowadzą do strony, unikalną treść, optymalizację kodu oraz zawartości strony. Swoje znaczenie ma nawet historia domeny oraz szybkość, z jaką ładuje się witryna. Słowa kluczowe zawarte w nazwie domeny mają znikomy wpływ na pozycję i mogą pomóc tylko w przypadku bardzo niszowych fraz. W pozostałych przypadkach naszpikowanie domeny keywordami może mieć tylko jeden skutek – utrudni internautom wpisanie i zapamiętanie adresu.”